સતત પથ્થરપણું રાખી રહ્યું છે ઊભડક અમને;
અહલ્યાને અડ્યો તો એમ આવીને અડક અમને!
હવે ધોળા દીએ પણ ક્યાંય દેખાતા નથી એ સૌ,
જે કહેતા’તા કે અડધી રાતે કહેજો બેધડક અમને.
થયાં છે બહાવરાં ચરણો ફરી જખમી થવા માટે,
ઈજન આપી ગઈ છે જ્યારથી જૂની સડક અમને!
મળ્યાં એ છેક ઢળતી ઉંમરે રસ્તામાં ઓચિંતા,
થયું છે એ જ છેવટ જેની રહેતી'તી ફડક અમને.
અમારી પર સતત મોજાં પછાડી મન કર્યું હળવું,
કરી નાખ્યાં છે સાબિત એ જ દરિયાએ ખડક અમને!
ચરસનો પણ નથી ચડતો નશો શા હાલ છે આજે,
હતો એ પણ સમય કે લાગતી‘તી ચા કડક અમને!
~ અનિલ ચાવડા
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો