અમદાવાદ

208ની ઝડપે દોડતું 108નું શહેર છે
આમ ઓગળી ગયેલું ને આમ ગાંઠનું શહેર છે

જબ કૂત્તે પે સસ્સા આયા’ની જૂની ઘટનાનું
અડધું-પડધું હકીકતોનું ને અડધું સપનાનું
બૂમ પાડો તો બ્હેરું ને મૂગા રહો તો પડઘાનું
કરી શકો તો જલસાનું, નહીંતર મડદાનું

અડધું શંકાનું, અડધું શ્રદ્ધાનું
આમ કોઈનું નહીં ને આમ બધાનું...

સી.જી. રોડ,
એસ.જી. રોડ,
એમ.જી. રોડ...

નમ્રતા એટલી કે રોડને પણ ‘જી… જી…’ કહીને બોલાવે
પણ ક્યારેય આજીજી ન કરે...

આશ્રમ જેવા આશ્રમને તો રોડ બનાવી દોડે
ગાંધી, નહેરુ, સુભાષ, સરદારને તો બ્રીજ બનાવી
એમની પર માલની હેરાફેરી કરે
તમને સિગારેટ જેમ પી જાય ને ધુમાડો પણ બહાર ન આવવા દે
બકા… બકા…’ કહીને બચકું ભરી લે ને ખબર પણ ન પડે
મીઠાની જરીક મુઠ્ઠી ભરવા માટે
છેક કોચરબથી દાંડી સુધી હાથ લાંબો કરે...

ટૂંકમાં,
માત્ર કૂપન માટે જ છાપું ન મંગાવતા આ શહેરને
પોળમાં રહેવું ગમે છે
ડ્હોળમાં નહીં!

અનિલ ચાવડા

આ કવિતાનો વીડિયો પણ જુઓઃ

ટિપ્પણીઓ નથી:

ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો